Adaptacja dziecka do pobytu w przedszkolu
0000-00-00

ADAPTACJA DZIECKA DO POBYTU W PRZEDSZKOLU.

Prawie dla każdego dziecka pierwsze dni pobytu w przedszkolu są okresem bardzo trudnym. Rozłąka z rodzicami powoduje duże zagrożenie poczucia bezpieczeństwa u dziecka. Jest to niewątpliwie sytuacja budząca silne emocje. Dziecko czuje  się wyrwane z bezpiecznego znanego mu środowiska rodzinnego i nie rozumie tego co się wokół niego dzieje. Musi się przystosować do warunków nowego otoczenia, kontaktów z nieznajomymi, przebywania w licznej grupie, zmian dotyczących sposobów załatwiania potrzeb emocjonalnych i biologicznych itp. Udane włączenie dziecka do grupy przedszkolnej ma ogromne znaczenie dla jego dalszego rozwoju.

 

 Jeżeli chcesz, aby Twoje dziecko gotowe wkroczyło w przedszkolny świat, przyjrzyj się mu uważnie i zastanów się, czy:

  • Mówi tak, że obcy człowiek będzie mógł je zrozumieć, a może wyręczasz dziecko w mówieniu, zgadujesz jego potrzeby, zasypujesz potokiem słów oczekując tylko kiwnięcia głową lub uwielbiasz jego neologizmy, których za wyjątkiem Ciebie nikt więcej nie rozumie?
  • Umie zapytać lub poprosić o coś, a może zamiast werbalnie zgłaszać swoje wątpliwości i prośby manifestuje je specyficznym zachowaniem /np. obrażaniem się, płaczem, rzucaniem zabawkami/?
  • Czy Twoje dziecko bez obaw i lęku nawiązuje kontakt z nowo poznaną osobą, której Ty okazujesz zaufanie, a może jest tak bardzo nieśmiałe, że pozostawienie go z mało znaną osobą powoduje u niego budzące niepokój reakcje?
  • Umie samo umyć ręce i buzię, a może wyręczasz go w tych prostych czynnościach higienicznych?
  • Potrafi rozebrać się i ubrać /oczywiście przy pomocy dorosłego/, a może wyręczasz swoje "malutkie" dziecko i ubierasz je "od stóp do głów" nie dając mu żadnej szansy?
  • Samodzielnie je, potrafi powiedzieć, że coś mu nie smakuje, lub że prosi o dokładkę? Czy Twoje dziecko umie pić z kubeczka, jeść łyżką? Pamiętaj, by zgłosić potrawy, których dziecko nie toleruje lub jest na nie uczulone!
  • *Samodzielnie korzysta z toalety, potrafi zgłosić potrzeby fizjologiczne, a może dotychczas nie pozbyliście się pieluch, a dziecko nie potrafi sygnalizować swych potrzeb?
  • Odpoczywa po obiedzie - nie musi to być sen, jednak zalecamy około godzinny odpoczynek, który może być połączony ze słuchaniem bajek /z płyty, kasety lub czytanych przez dorosłych/. Nie powinno dziecko w tym czasie oglądać telewizji, gdyż migający obraz nie daje odpocząć zmęczonym oczom i mózgowi.
  • Potrafi bawić się sam, czy ani przez moment nie pozwala dorosłej osobie odejść od siebie?
  • Potrafi bawić się w towarzystwie drugiego dziecka, nie atakuje go, nie zabiera zabawek i nie odpycha? Czy potrafi bawić się wspólnie, rozumie proste polecenia i potrafi je wykonać?
  • Ma kredki i kartki, może rysować, a może uważasz, że jest na to jeszcze za małe? Może to Ty rysujesz za nie, bo ono jeszcze nie potrafi?
  • Ma wystarczająco rozwiniętą koordynację ruchową - potrafi chodzić po schodach, nie spada z huśtawki?

 

A oto kilka wskazówek jak ułatwić dziecku start w przedszkolu:

  1. W pierwszych dniach pobytu dziecka w przedszkolu w miarę możliwości odbieramy je wcześniej .
  2. Nie składamy dziecku obietnic, których nie możemy wypełnić np: przyjdę po obiedzie , a jesteśmy po spaniu lub podwieczorku. Dziecko nie będzie nam ufało następnego dnia.
  3. Stosujemy zasadę krótkiego pożegnania  – wydłużanie tego momentu powoduje napięcie emocjonalne, które kończy się rozpaczą dziecka.
  4. Nie zabieramy dziecka do domu kiedy płacze przy rozstaniu, jeżeli zrobimy to choć raz, będzie wiedziało ,że łzami może wymusić wszystko.
  5. Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, staramy się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata, rozstania z tatą są mniej bolesne.
  6. Nie mówimy dziecku, że będę na ciebie czekała za drzwiami – dzieci proszą o sprawdzenie czy jest mama, babcia czy tata.
  7. Pozwalamy dziecku zabrać ulubioną zabawkę, aby przypominała mu dom.
  8. Ujednolicamy działania wychowawcze dom – przedszkole, wdrażamy dziecko do przestrzegania umów i zasad.
  9. Nie wyręczmy dziecka – przyzwyczajamy do samoobsługi, pozwalamy dziecku samemu załatwić potrzeby fizjologiczne, myć ręce, ubierać się.
  10. Przygotowujemy dziecku wygodny strój do samodzielnego ubierania się.
  11. Cieszymy się i okazujemy zadowolenie z każdego przejawu samodzielności.
  12. Zachowujemy cierpliwość.
  13. Jesteśmy systematyczni i konsekwentni.
  14. Dostarczamy dziecku doświadczeń przebywania z innymi dorosłymi, bycia bez mamy.
  15. Umożliwiamy kontakt z innymi dziećmi
  16. Nie wymuszamy na dziecku , aby zaraz po przyjściu do domu opowiadało co wydarzyło się w przedszkolu, to powoduje niepotrzebny stres.

Większość dzieci przystosowuje się dość szybko, u innych okres adaptacji trwa bardzo długo. Najczęściej takie problemy mają dzieci, które miały przykre doświadczenia w relacjach z dorosłymi, są lękliwe, nieśmiałe ,miały mały kontakt  z rówieśnikami  lub też ich rodzice lub dziadkowie są nadopiekuńczy.

ZRÓBMY WIĘC WSZYSTKO, ABY NASZE DZIECI  ŁĄCZYŁY Z PRZEDSZKOLEM  TYLKO PRZYJEMNE  PRZEŻYCIA, BYŁY POZYTYWNIE NASTAWIONE ,UFAŁY  NAM I NIE REAGOWAŁY LĘKIEM.

Elżbieta Sadowska

Nasi sponsorzy